czwartek, 11 sierpnia 2016

Tristan da Cunha

 Najbardziej oddalona zamieszkana wyspa na świecie          

Tristan da Cunha to archipelag sześciu wulkanicznych wysp wchodzących w skład brytyjskiego terytorium zamorskiego Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha. Oddalone są od najbliższego lądu o ponad 2000 km, przez co uważa się je za najbardziej odosobnione zamieszkane miejsce na świecie.

To jest prawdziwy koniec świata. Tristan da Cunha położone są w południowej części Oceanu Atlantyckiego, a od najbliższego sąsiada - Wyspy Świętej Heleny dzieli ją 2000 km, podczas gdy od stałego lądu - wybrzeży RPA w okolicach Kapsztadu ponad 2800 km.
Z sześciu wysp wchodzących w skład archipelagu stale zamieszkana jest tylko największa (ok. 100 km2) - Tristan da Cunha. Tu znajduje się jedyna miejscowość, a zarazem stolica brytyjskiej dependencji Edinburgh of the Seven Seas (Edynburg Siedmiu Mórz), licząca ok. 300 mieszkańców.
Osada zajmuje płaski fragment wybrzeża u podnóża wulkanu Queen Mary's Peak (Szczyt Królowej Marii) - przebiega przez nią jedna droga, wzdłuż której ulokowano m.in. szpital, dwa kościoły, pocztę i supermarket. Jest też port dla niedużych jednostek - droga morska to jedyny sposób dotarcia na Tristan da Cunha, docierają tu pojedyncze statki z RPA oraz nieliczne statki wycieczkowe z turystami chętnymi do podziwiania przyrody i obserwacji ptaków, w tym pingwinów.


Mieszkańcy utrzymują się głównie z turystyki, pełniąc funkcję przewodników, oferując noclegi oraz sprzedając pamiątki, znaczki i monety kolekcjonerskie, oraz rybołówstwa (poławiają langusty, krewetki i ryby), ale też uprawiają niewielkie poletka. Internet dotarł na Tristan da Cunha w 1998 roku...
Wyspy odkrył w 1506 r. portugalski żeglarz Tristão da Cunha, który nazwał je swoim imieniem. Pierwszego zejścia na ląd dokonali w połowie XVII w. Holendrzy, ale to z Brytyjczykami, którzy zaanektowali je w 1816 r., związana jest większość historii wysp. Baza na Tristan da Cunha miała zapobiec próbie odbicia Napoleona Bonapartego uwięzionego na Wyspie Świętej Heleny, odległy archipelag odwiedzali brytyjscy książęta, a podczas II wojny światowej monitorowano stąd niemieckie łodzie podwodne.
W 1961 r. wszyscy mieszkańcy Edynburga Siedmiu Mórz zostali ewakuowani do Anglii po wybuchu Szczytu Królowej Wiktorii. Miasteczko nie ucierpiało jednak zbyt mocno i dwa lata później wyspiarze wrócili na atlantyckie odludzie.

W 2016 r. przypadnie 200. rocznica połączenia Tristan da Cunha z Wielką Brytanią. Z tej okazji władze wyspy rozpisały międzynarodowy konkurs na projekty mające poprawić warunki życia na wyspie i zapewnienie jej zrównoważonego rozwoju. Pomysły mają dotyczyć wykorzystania energii odnawialnej, łatwiejszego dostępu do wody pitnej, przebudowy domów niszczonych przez wilgoć (brak centralnego ogrzewania) i wstrząsy, poprawy jakości gleby, poszukiwaniu nowych źródeł dochodu.


W skład terytorium Tristan da Cunha wchodzą też niewielkie wysepki Nightingale, Middle i Stoltenhoff oraz wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO Inaccessible i Gough. Zarówno Inaccessible (pol. Niedostępna), jak i Gough uważane są za jedne z najbardziej dziewiczych, nienaruszonych ekosystemów morskich w strefie klimatów umiarkowanych. Gough traktowana jest nawet jako najważniejsza kolonia ptaków morskich na świecie. Na klifach, skałach i wśród wulkanicznych szczytów spotkać można 54 gatunki ptaków.

źródło onetpodróże

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz